بهگزارش قدس آنلاین، در مذاکره با کشورهای واسطهای مثل پاکستان طبیعی است که دشمن، یعنی آمریکا در جریان جزئیات مسائل قرار گیرد. سرعت انتقال هم معمولاً بالاست و خودش را در توییتهای رئیسجمهور آمریکا نشان میدهد. ترامپ حتی زمان را برای خواندن و پاسخ به پیشنهادهای طرف ایرانی از دست نمیدهد و بلافاصله دریافت پیام را اعلام میکند و پاسخ را به توییت بعدی وامیگذارد.
این البته همه ماجرا نیست؛ علاوه بر مقامات آمریکایی که در لحظه از جزئیات مذاکره مطلع میشوند، مقامات اسرائیل هم با فاصله چند دقیقه در جریان قرار میگیرند و همین طور مقامات سایر کشورهای همپیمان با دشمن.ساعتی نمیگذرد که مقامات آگاه دوست و دشمن، ریز مذاکرات را در رسانههای غربی منتشر میکنند و تحلیلهای مختلف آغاز میشود و جالبتر از همه مقامات و منابع آگاه ایرانی هستند که آگاهیشان را بهجای رسانههای داخلی صرف رسانههای خارجی میکنند.این در حالی است که در ایران تقریباً هیچ خبر و گزارشی از ماجرا وجود ندارد و رسانههای تشنه راهی جز آویختن به روایت رسانهای دشمن ندارند. افکار عمومی ایرانی هم سرنوشت خودش را لاجرم باید از لابهلای سطور همین روایتها پیدا کند!
حالا دیگر مردم عادت کردهاند به اینکه اخبار دستاول را از دشمن بشنوند. البته کار دشمن فقط روایتسازی اولیه نیست؛ هر روز و هر ساعت روایت میسازد و افکار عمومی را زیر بمباران توییتها، مصاحبهها و کنفرانسهای خبری میگیرد و پشتبندش سیل خبر و تحلیل از جزئیات واقعی و غیرواقعی در رسانههای غربی.
اما در حالی که صدر تا ذیل مقامات و رسانههای دشمن از محتوای مذاکرات اطلاع دارند، مذاکره مخفیانه چه توجیهی دارد؟ آیا این وسط فقط مردم ایران نامحرماند؟ مگر در مذاکره با دشمن هم اسرار مگویی هست که فاش شدنش نزد مردم به امنیت ملی آسیب بزند؟ کسی توقع اطلاع از اسرار نظامی و امنیتی کشور را ندارد؛ ولی در جایی که با خود دشمن مذاکره میکنیم، حداقل توقع این است همان چیزی که با دشمن میگوییم را از خودی بشنویم نه از دشمن. وگرنه چطور میتوان انتظار داشت که مردم گوششان به بیخبری داخلی باشد نه رسانههای دشمن؟ با همه این بیمحلیها، ابهامها و پرسشهای بیجواب و در برابر همه این لشکرکشیها و جنگ روایتها و در کنار همه فشارهای اقتصادی و... مردم همچنان سنگر خیابان را حفظ کردهاند.
کاش این مردم نازنین را زیر بمباران رسانهای دشمن تنها نگذاریم؛ وسط همین تجمعات شبانه؛ لابهلای شعارها و پلاکاردها و بلندگوها، وسط همین مردمی که خونخواهی امام شهیدشان خونشان را به جوش آورده، تا شرط و شروط خیابان را فریاد بزنند و معجزهاش را باز هم ببینیم ؛همان مردم مبعوث شدهای که ایران را رهبری کردند، نه یک مشت سیاهیلشکر منفعل و منتظر روایت اول! تا فریادهای اثرگذارشان، هم نتیجه مذاکره را راست کند و هم روایتش را.
خبرنگار: محمد ولایی
نظر شما